 |
|
14 de Febrero, 2007
Librería Colón
Lo he leído un poco tarde en Dias estranhos.
"Adeus a Colón
Na novela Os libros arden mal dise dun dos personaxes que traballara ocasionalmente carrexando libros para a librería coruñesa La Fe. O establecemento, de dimensións que agora nos parecen colosais, abriu as súas portas en 1927 e sete anos despois, o 1 de febreiro de 1935, foi traspasado á Sociedade General Española de Librerías, que segue sendo, aínda que por poucas horas, a dona do negocio. Despois da compra a libraría pasou a ser coñecida como Colón, e con ese nome entrou a formar parte do patrimonio vital de varias xeracións de coruñeses, entre as cales me inclúo.
A libraría Colón pecha hoxe definitivamente. E non porque as cousas lles vaian mal, por suposto que non; pecha porque o edificio no que se atopa está declarado en ruina por sentencia firme a petición dos seus propietarios, a Fundación Irmáns Tenreiro, que queren construír nese solar: non facendo nada por evitar a ruina atoparon unha boa escusa coa cal xustificar logo a súa cobiza. É algo que aquí na Coruña xa vimos moitas veces. Perto do CGAI, un bar emblemático, A Nova Pataca, disque vai desaparecer en breve por razóns equivalentes. Baixo a ditadura do ladrillo, a memoria sentimental dos cidadáns acaba escribíndose sempre en presente histórico.
Mañá, outro 1 de febreiro, é o día do adeus á libraría Colón; un adeus que pretende ser festivo. Begoña, unha das empregadas, vai abrir libraría nun local da rúa dos Olmos, así que polo menos parte do espírito quedará vivo. A mágoa é que unha vez máis teñamos que conformarnos só co espírito."
Al final sólo nos quedarán las librerías impersonales de los grandes almacenes. Mis favoritas eran Librería Hernandez y Arco, tristemente desaparecidas también.
|
Publicado por Javincho el 14 de Febrero, 2007, 19:38
Comentarios 1
| Comentar
| Referencias (0)
|
¡Son para veros mejor!
|
.
Como ya es bien sabido por todos, tengo unos impertinentes preciosos, envidia del mundo mundial. He pensado que, dada su infinita belleza, es una pena infrautilizarlos y sacarlos sólo en ocasiones musicales, y he decidido utilizarlos... ¡para veros mejor!
|
Publicado por María el 14 de Febrero, 2007, 18:05
Comentarios 4
| Comentar
| Referencias (0)
|
Regalos romanos
|
Aquí tenéis lo prometido. Estos son los dos regalos que me han traído de Roma últimamente, uno a finales del verano y otro hace apenas unos días, como sabéis. La verdad, no sé cuál de los dos me gusta más, pero he de reconocer que ambos me han hecho mucha ilusión; sobre todo porque el que te los hagan implica que la persona se ha acordado de ti y eso ya es suficientemente importante. Allá van, por orden cronológico:
.
.
Rosario de pétalos de rosa en cajita embellecida con rostro de nuestro amado Benedetto. ¿Qué más se puede pedir? Me lo ha regalado mi querida cuñada y compañera de Sinfónica, con lo cual, a lo mejor algún día lo llevo con los impertinentes. Además, sirve de ambientador, que nunca se sabe.
.
.
.
.
¿Y qué me decís de este? ¿No es la caña? A mí, el simple hecho de que alguien piense en mi humilde persona al ver esta real preciosidad, me pone la moral por las nubes. Ni que decir tiene que ya es mi nuevo fondo de pantalla. Pues nada, desde ahora ya sabéis: o Principessa o Alteza Real. Gracias, Maritere.
|
Publicado por María el 14 de Febrero, 2007, 10:43
Comentarios 13
| Comentar
| Referencias (0)
|
|
|
 |
|